new york, new york

Manhattan i Brooklyn zaliczone. Kocham to miasto, czuję klimat i już wiem, dlaczego mówi się o nim, że jest najlepszym miastem na świecie. Rozumiem czemu ludzie piszą o nim książki, czemu tu mieszkają, czemu tysiące ludzi marzy o tym, żeby tu żyć. Na razie się z nim zapoznaję, ale tak naprawdę chciałabym, żeby prawdziwy nowojorczyk pokazał mi miasto w sposób, którego turysta nigdy nie będzie miał szansy zobaczyć.

Następny day off - Guggenheim, MoMA albo MET.

Manhattan od strony Brooklynu

Grand Central, stacja metra

pizza, obowiązkowy punkt wizyty w NYC

najlepiej

Wczoraj pojechaliśmy na pizzę, bo mieliśmy day off i nikogo nie było na campie. Tak się składa, że mamy 30 minut do Great Barrington, które leży w Massachusetts. Tam pojechaliśmy na lody.

Ja z Magdą, jak rasowe turystki chciałyśmy zdjęcie pod znakami wjazdu do MA i NY.

Zrobiłam coś takiego, co dosyć dobrze oddaje moje emocje.

Patrząc właśnie przez pryzmat emocji to jak dotąd to zdjęcie lubię najbardziej.

Moje, do czucia a nie patrzenia ;)

we're in the city

No cześć,

NYC po raz pierwszy i jak dobrze, że nie ostatni... Chociaż następny przystanek to prawdopodobnie Boston. ;)

Włochy cz.1

Wycieczka objazdowa to naprawdę trudny czas dla fotografa. Trudno oddzielić to, co nas zachwyca, bo jest inne, egzotyczne, niespotykane na co dzień od rzeczy i sytuacji, które warte są sfotografowania. Trudno przestać focić wszystko, co nas otacza, trudno też odłączyć się od grupy i wejść w uliczki, które swoim urokiem przyciągają z głównej alei. Nie ma czasu, żeby przystanąć i zaczerpnąć powierza, nie ma czasu, żeby poukładać sobie to wszystko w głowie. Za dużo jest też turystów; Pisa czy Wenecja to ich istne zatrzęsienie, nie da się przejść, nie da się poczuć klimatu. Trzeba tam chyba przyjeżdżać dopóki nie przestanie to zdumiewać w stopniu niemal paralizującym. Albo to tylko ja jestem niedojrzała.

Cinque Terre

Aquarium, Genua

Madonna del Coazzone (Pietro Antonio Solari), Zamek Sforzów

Cinque Terre

ulicznicy cz. 6

jeszcze więcej, jeszcze więcej

ulicznicy cz. 5

ulicznicy cz. 5, ale jeszcze nie ostatnia. będą co najmniej ze dwie :)

to taki wspaniały festiwal, dzięki któremu robię to, co kocham i spotykam ludzi, których uwielbiam.

wkręciłam się w to mocno. w tą całą kuglarską, magiczną społeczność, otwartych, ciepłych, radosnych, do których można podejść i porozmawiać nawet nie znając imienia drugiej osoby.

magia. czysta magia.

Chlip, chylę czoła.

władysławowo

Wróciłam już wczoraj, ale po przezyciu 16 godzin w pociągu byłam kompletnie nieżywa cały dzień.

Bez zbędnych ceregieli:

0/8

i nadchodzi ten czas, kiedy nie wiesz, czy to co się dzieje jest prawdziwe, bo kwitnące kasztany zakryte są warstwą śniegu...

a tak serio; dziwi mnie to, że to już

no kurcze, trudno, przebrniemy jakoś.

challenge accepted!

4.05.2011 1/8